Toekomstdenken

Ik vind het raar om berichten te lezen over de eindexamens. Precies een jaar geleden was dat ook voor mij het laatste wat ik moest doen om de middelbare af te sluiten. Daarna kon ik genieten van een hele lange vakantie en na de zomer beginnen aan deze opleiding.

Inmiddels is het eerste jaar van de opleiding journalistiek bijna voorbij. Ik ben nu bezig aan het laatste project: buitenlandjournalistiek. Samen met de klas ga ik eind mei een aantal dagen naar Praag om daar stukken te schrijven over vernieuwers in die stad. Tot het zo ver is zijn we bezig met het land leren kennen en nieuwsberichten schrijven.

Op mijn 16e kiezen welke opleiding ik wilde gaan doen.. toekomstdenken. Ik vond het zo moeilijk. Vooral omdat ik precies wist wat ik niet wilde maar niet wist wat ik wel wilde. Totdat ik bij de opleiding journalistiek ging kijken en mijn gedachte bij open dagen zoals die van communicatie en maatschappelijk werk afdwaalde naar deze opleiding.

Over journalistiek wordt vaak gezegd dat mensen ervoor kiezen omdat ze niet weten wat ze anders willen doen. Eerlijk toegegeven was dit niet iets waar ik als klein kind al van droomde en ben ik nog steeds niet helemaal overtuigd of dit “het” wel is. Maar het komt in ieder geval in de buurt want schrijven, vragen stellen en nieuwsgierig zijn naar mensen heb ik altijd al leuk gevonden.

Wel merk ik dat er binnen de opleiding negativiteit heerst. Dat het er in de journalistiek niet al te zonnig uitziet qua baankansen is inmiddels wel duidelijk. Dat wordt tijdens colleges vaak goed duidelijk gemaakt, er wordt nog net niet tegen je gezegd dat je toch geen kans maakt. Ik snap best dat je niet weg moet kijken van de problemen die er zijn want met de traditionele media (tv, kranten, radio) gaat het inderdaad slechter maar journalisten zullen niet verdwijnen of ze er voortaan nou via de traditionele weg zullen zijn of online, ze blijven. Daarbij wordt iedereen een dagje ouder dus ook de journalisten van nu. Ik ben ervan overtuigd dat wij echt wel kans maken.

Goed dat even terzijde. Een jaar na mijn eindexamens heb ik al heel wat leuke mensen mogen spreken en daar doe ik het voor. Het is snel gegaan.. maar nog niet helemaal voorbij. Eerst gaan we nog naar Praag. Daar heb ik veel zin in maar daarna is het voor dit jaar genoeg geweest. Ik vind het even wat minder leuk dan in het begin maar een jaar duurt bij mij altijd net iets te lang dus dat heeft er vast ook mee te maken.

Trouwens.. wat een leuke reacties op het interview met Jeroen Woe. Dat was absoluut een van de hoogtepunten van het eerste jaar!

DSCF5111