Een klein beetje vertraging

Een column. Het is een keer wat anders. Ondanks dat het iets heel persoonlijks is is het wel journalistiek. Dus bij deze mijn eerste poging tot een column. Over vertraging, treingeweld en irritaties:

Sinds september reis ik bijna elke dag met de trein. Alle bekende verhalen heb ik inmiddels wel meegemaakt: aanrijding met persoon, seinstoring, kapotte wissel, uitval van treinen vanwege de weersomstandigheden, noem het maar op. Elke keer als ik richting het station ga hoop ik dat de trein rijdt zodat ik dat ene belangrijke college niet mis. Of dat ik niet wéér naar het werk moet bellen om ze te vertellen dat ik later ben. Het zijn dingen waar de NS weinig aan kan doen en reizigers kunnen er al helemaal niks aan veranderen. See it from the bright side: uiteindelijk rijden de treinen nog altijd vaker wel dan niet.

Toch is er een ding wat wij, de reizigers, wel kunnen doen om ellendige vertraging te voorkomen. Nog niet zo lang geleden stapte ik op station Tilburg als laatste de trein richting Zwolle binnen. Achter de naar binnen stromende massa was het geluid van geschreeuw niet te missen. Een jongen, volledig door het lint tegenover twee conducteurs die duidelijk geen idee hadden wat te doen. En toch liep iedereen door. Terwijl iedereen in de coupé elkaar vragend aankeek werd het volume voor de coupé deuren alleen nog maar verder omhoog gegooid.

Inmiddels was het wel duidelijk dat de agressieve jongeman een zwartrijder was. Maar het feit dat hij geen geldig vervoersbewijs had was natúúrlijk niet zijn schuld. En dat hij zo door het lint ging, lag natúúrlijk niet aan hem. Twee machteloze conducteurs, waarvan er een al een duw te verwerken heeft gekregen en beide al uitgemaakt voor van alles en nog wat. Ondertussen staan we nog steeds stil. Dat zorgde in mijn coupé voor irritatie.

Of er iemand was die ingreep? Nee, helemaal niemand. Maar wat moet je op zo’n moment. Als 17-jarige de held uit gaan hangen terwijl iedereen toekijkt? Zover is het niet gekomen. Na een tijd die voor de conducteurs waarschijnlijk uren leek te duren, werd de jongen de trein uitgezet. De trein begon te rijden en de conducteurs belden hun collega’s. Op het station in Den Bosch werden ze opgevangen door de Spoorwegpolitie.

De eerste tweets met geklaag kon je bij wijze van spreken al zien verschijnen. Door dit alles had de trein namelijk vertraging opgelopen. Vervelend hé. Als die mede burger van ons zich gewoon wist te gedragen, waren wij op tijd vertrokken. En hadden de conducteurs met een goed gevoel kunnen slapen die nacht. Van die paar minuten vertraging lig jij echt niet wakker.